Tegenwoordig kom je het overal tegen: vrouwen die weigeren om nog een BH te dragen. Iedereen heeft zo zijn eigen redenen. De ene doet het vanwege feministische overtuigingen, de andere omdat het voor haar nauwelijks nodig is. Er zijn uiteraard nog vele andere redenen te vinden tussen deze twee in en daar zit die van mij tussen. Ondertussen ga ik al bijna een jaar BH-loos door het leven, chiquere gelegenheden daarbuiten gelaten (kan ik op mijn 2 handen tellen) en dat was niet echt gepland, uitgedacht of vanwege de hype. Ik en hypes, ik ga nog liever tegen de hype in om het zo te zeggen… Het kwam ook al vaker voor dat ik zot was van iets, of iets ben begonnen (niet per se zichtbaar voor de buitenwereld) en opeens enkele maanden later tot een jaar later lijkt iedereen hetzelfde idee te hebben. Gelukkig bleek achteraf gezien de BH-loosheid al een ding te zijn nog voor ik ermee startte, anders zou ik helemáál zot zijn geworden. Maar dus, waarom ben ik begin vorig jaar plotseling “cold turkey” gestopt met BH’s te dragen?

Benauwd

Op een bepaalde dag in het voorjaar van 2018 kreeg ik het opeens benauwd en ik wist niet waarom of waardoor. Het was ook geen symptoom van mijn chronische hyperventilatie of van een angstaanval (daarover ga ik zeker nog schrijven), daarvoor voelde het veel te anders aan en duurde het ook te lang. Ik merkte dat het weer voorbij ging als ik ’s avonds thuis mijn BH uit deed. Het kon toeval zijn, dus ik dacht er nog niet teveel bij na.

Door mijn BH’s?

Maar de dagen daarna was het terug zover. En opnieuw bij het uitdoen van de BH ging het over. Het viel nu ook op dat vanaf het moment dat ik de BH aandeed, dat de benauwdheid al opkwam. Ik dacht dus dat het aan die specifieke BH lag. Ik had er nog 2 andere dus pakte ik er een van om die te verwisselen. Maar ook die BH gaf hetzelfde effect, ook na een hele dag. De derde ook.

Te strak?

Ik sluit ze met de haakjes die de kleinste omtrek geven, aangezien ze al zeker 3 jaar oud waren en uitgerokken tegenover toen ze nieuw waren. Stilaan moet je dus opschuiven met de haakjes. Maar zelfs wanneer ik ze sloot met de haakjes die de grootste omtrek geven, had ik nog steeds het drukkende gevoel op mijn borstkas. Dat was niet logisch, aangezien het minder strak zou moeten zitten.

Te oud?

Het kon natuurlijk zijn dat de BH’s te oud waren, te versleten, te uitgerokken om nog deftig steun te geven. Maar ook dat was niet zo logisch voor mij aangezien ik diezelfde (basic) BH’s al jaren koop en ook aandoe, de vorige set is ook minstens drie jaar meegegaan zonder enig probleem, zonder benauwdheid of drukkend gevoel op mijn borstkas. Maar ik ging voor de zekerheid eens shoppen voor nieuwe BH’s, voor mocht het toch vanwege de ouderdom zijn.

By Bobine on Pixabay

Nieuwe BH

Ik ging naar een plaatselijke winkel in de buurt, dus geen modeketen of massaproductieketen meer zoals ik tot nu toe altijd deed. Ik wou een goede, stevige, kwaliteitsvolle BH, eventueel zelfs eentje met wat meer tierelantijn om de routine eens te doorbreken en natuurlijk wel eentje die perfect was voor mijn maten. De eigenaresse heeft me goed geholpen en ik had er eentje gevonden die ik mooi vond, waar ik me vroeger nooit aan zou hebben gewaagd. Alleen… Bij het passen van élke BH, zowel bij de maten die nog niet echt juist waren als bij de latere maten die wel perfect waren voor mij (inclusief het uitproberen met de haakjes een grotere en kleinere omtrek), had ik dat benauwd gevoel weer. Ik heb die ene BH toch gekocht aangezien het niet echt bedoeld was voor ‘gewoon’ dagelijks gebruik en ik mezelf (en tegelijkertijd dus ook het lief) toch eens iets ‘anders’ gunde :p

Niet echt nodig

Daar komt eigenlijk nog eens bij dat ik ook niet echt een BH nodig heb. Zo groot zijn ze niet en ze zijn ook niet zo zwaar dat mijn rug eronder lijdt. Onder een grote dikke trui vallen ze trouwens nauwelijks op. En het is ook niet dat ze zijn beginnen hangen sinds ze geen externe steun meer krijgen. Integendeel, een BH zou er zelfs voor zorgen dat ze sneller gaan hangen aangezien het steunweefsel niet meer de moeite moet doen. Alleen wanneer ik moet rennen of springen voel ik wel dat een BH handig zou zijn. Als het dat maar is…

Conclusie

Mijn conclusie was dus dat ik geen BH’s meer verdroeg en dat het in feite ook geen ramp was als ik zou stoppen. Dus daarom ben ik van de ene dag op de andere gestopt. Ik zou alleen nog maar eentje aandoen voor speciale gelegenheden, zoals verjaardagsfeestjes, familiefeesten en feestdagen.

Maar dit jaar wil ik eens gaan kijken naar oplossingen om toch nog BH-loos rond te kunnen lopen zonder dat er iets door mijn kleren komt piepen (mijn zelfvertrouwen is al heel wat verbeterd in de loop van het voorbije jaar, maar dát is nog een struikelblok, ook al zou het niet mogen, we leven in 2019 hé mensen, get over it).

Ben jij ook gestopt met BH’s te dragen en waarom? Ik ben benieuwd naar jullie verhalen!

Veel liefs,
JP