Zij die de algemene pagina over de menstruatiecup hebben gelezen, zullen reeds weten dat de Organicup mijn eerste cup was. Op deze pagina ga ik hier dieper op in: hoe kwam ik erop, hoe heb ik het gekocht en ontvangen, hoe beviel het mij, wat is mijn globale mening erover, etc.

Hoe kwam ik erop om een menstruatiecup te gebruiken?

Eerste kennismaking

Op de algemene pagina schreef ik reeds dat ik via via in een Facebookgroep terecht ben gekomen over wasbaar maandverband en menstruatiecups. Ik stond meteen open voor het idee, maar voor ik over zou gaan tot herbruikbare spullen wilde ik er eerst zoveel mogelijk over te weten komen. Denk maar aan de gangbare prijzen, de merken en de verschillen, de impact ervan op het milieu t.o.v. de impact van wegwerp op het milieu, hoe het praktisch in zijn gang gaat, wat is betrouwbaar en wat niet, wat vinden anderen ervan, … Na zeker een half jaar op het internet te hebben gezocht, op YouTube reviews / tips & tricks / ervaringen te hebben bekeken, in de Facebookgroep vragen en antwoorden van anderen te hebben gelezen, vond ik dat ik er genoeg over wist. Alles wat ik toen erover had gelezen en gehoord, zowel de positieve, de neutrale als de negatieve zaken, had me nog meer overtuigd of kon me niet ontmoedigen. Eindelijk was ik er klaar voor om de stap te zetten.

Het plan

Ik wilde graag een cup gebruiken met wasbare maandverbanden (of inlegkruisjes) als back-up indien nodig. Ik moest dus vooral mijn nachtmaandverbanden opgebruiken, mijn andere voorraad aan maandverbanden kon ik nog als back-up gebruiken. Op die manier kon ik de eerste maanden inschatten hoe erg ik lekte en dus of ik wasbare inlegkruisjes of maandverband zou moeten kopen. Het is namelijk zo dat je met de cup zo’n 3 maanden moet proberen (3 menstruatieperiodes dus) alvorens je het echt onder de knie hebt, je lekvrij kan zijn en/of kan zeggen of het werkt of iets is voor jou of niet.

Maar welke cup?

Maar de grootste vraag was natuurlijk, welke cup ging ik kopen? Daar was ik nog steeds niet uit. Ik wilde het zo simpel mogelijk houden, een merk pakken dat maar een paar varianten had i.p.v. veel die elks specifiek voor een andere ‘doelgroep’ waren. Ik wist begot niet of ik sterke of zwakke bekkenbodemspieren had. Toen wist ik ook niet dat ik een lage cervix had, zelfs niet eens dat ik dat had moeten weten – je ziet, ook al bereid je je een half jaar voor met informatie vergaren, dan nog zijn er zaken die je over het hoofd ziet. Wat ik wel wist, waren (uiteraard) mijn leeftijd, gewicht en lengte, dat ik nog niet ben bevallen, dat mijn hymen niet meer intact is en dat ik geen vaginisme heb. Dan nog zouden er heel wat merken en varianten van cups in aanmerking komen.

Een omweggetje met ‘The Keeper’

Ook wou ik niet al te veel geld geven aan die eerste aankoop, wie weet zou die compleet niet goed voor me zijn, daar ging dan al dat geld. Toch kwam ik ‘The Keeper’ tegen. Het was de enige cup tot dan toe dat ik tegenkwam die uit natuurrubber was gemaakt. Daarbij kwam er ook nog dat het reeds heel lang bestond, nog voor al die andere, populairdere merken zoals Meluna en DivaCup. Ik vond een Belgische site waar ze die verkochten onder de noemer van ‘Eco-tampon’. Persoonlijk zou ik het nooit zo noemen, want dat brengt bij mij niet echt het beeld van een cup naar boven. Maar dus, daar zag ik twee soorten, en ook elks in twee soorten materialen. De ene was voor vrouwen die nog niet bevallen waren, de andere voor vrouwen die dat wel al waren. Deze bestaan allebei zowel uit natuurrubber als uit siliconen, voor dezelfde prijs. Ik wou de natuurrubberen versie kopen, maar de prijs vond ik toch wat teveel. Ik zocht dus op de laatste minuut nog naar een goedkopere cup.

De OrganiCup

Hoe ik erop kwam, weet ik niet meer goed, ik zocht gewoon via Google. De site van de Organicup kwam in de resultaten, sprong er wat uit, de naam sprak me wel aan (silly me). Op de website kwam ik terecht op een interessante pagina, met alle voordelen van de cup (of de Organicup) opgesomd. Het viel me wel op dat het duidelijk naar voor kwam dat het een vertaling is – ik vermoed vanuit het Engels – dit is een beroepsmisvorming dus mijn excuses hiervoor, maar dan weet je dat al voor je naar die site gaat. Daarnaast waren er maar 2 versies, voor vrouwen die reeds bevallen waren en voor vrouwen die nog niet bevallen waren. Dat is praktisch en duidelijk. Ook de positieve ervaringen van mensen over de hele wereld, die helemaal onderaan de pagina stonden, waren een goede marketing strategie (die mij voor zich won).

Onder de informatie, maar nog boven de reviews zag ik de prijs en die viel stukken beter mee dan die van The Keeper. De OrganiCup was maar 24 euro, met 3 euro verzendskosten erbij. Op Kiddybips daarentegen moest ik boven de prijs van de cup ook nog 7 euro verzendkosten betalen, wat al bijna op 50 euro zou uitkomen. De Organicup was dus bijna de helft goedkoper! Al deze zaken hebben mij overhaald om voor deze cup te gaan. Helaas voor mij liep ik de actie voor gratis verzendkosten mis en enkele maanden later was er een andere actie die zei dat als je niet tevreden was, binnen de 90 dagen na aankoop, dat je je geld terug zou krijgen.

Op het moment dat ik het kocht, einde maart 2015 was het toen, was er zo’n grote vraag naar dat de versie die voor mij goed zou zijn zo’n 2 à 4 weken op zich zou laten wachten. Dat vond ik niet zo erg, ik had geduld. Tot mijn grote verrassing duurde het net geen 3 weken als ik mij nog goed herinner. Ik was zo blij toen ik het aankreeg. Het zat in een opvouwbaar kartonnen doosje met instructies op en extra informatie op alle zijden.

Mijn ervaring

De eerste keer

Onmiddellijk wilde ik het ‘droog’ testen zoals ze het noemen. Zo kan je al oefenen zonder gesmos of moordscènes na te spelen. De cup voelde zacht aan, je kan het gemakkelijk opvouwen in alle soorten vouwen, dus dat is al handig. Voor het eerste gebruik heb ik de cup uiteraard gesteriliseerd. Toen hij was afgekoeld, ging ik naar de badkamer voor ‘Operatie Cup Inbrengen’. De eerste keer inbrengen ging redelijk vlot, ik gebruikte de C-vouw. Eenmaal erin, voelde ik het niet eens zitten. Het eruit halen was wat anders, het zat er nog maar enkele minuten in en toch was het al naar boven gekropen. In mijn haast en paniek kreeg ik het vacuüm niet verbroken. Ik moest het eruit krijgen, maar dat was erg pijnlijk. De volgende keer zou ik het beter doen.

De tweede keer

De volgende keer probeerde ik een andere vouw, welke dat weet ik niet meer zo goed, het is al een jaar geleden weet je wel. Het ging minder goed, dus nam ik het er weer uit en probeerde de C-vouw weer. Dat ging dan weer wel beter. Bij het eruit nemen was ik kalmer, ik ‘perste’ en greep de cup vast en kneep erin totdat het vacuüm verbroken werd. Langs de bovenrand het vacuüm verbreken lukte niet, de cup zat te hoog en mijn vingers zijn te kort.

De derde keer

Ik wou zeker drie keer ‘droog’ oefenen alvorens ik het voor het echt wilde gebruiken, zo hoopte ik dat ik het al wat onder de knie had tegen dan. De derde keer begon ik terug met de C-vouw, maar om de een of andere reden lukte het niet zoals de andere keren. Het klapte maar niet open. Ik gebruikte de andere vouw van de 2e keer en toen lukte het wel. Wat vreemd, dacht ik bij mezelf. Dat gebeurt dus nu eenmaal, hetgeen dat meestal werkt, wil soms een keertje niet meer werken.

Het echte werk

Goede puntjes

Omdat ik reeds ingeoefend was, zag ik het volledig zitten toen ik mijn regels weer had. Weet je wat een luxe was? Al op voorhand de cup kunnen inbrengen uit voorzorg, zonder dat het daarbinnen uitdroogde, of dat het mijn huid irriteerde. Daarbovenop was het relatief gemakkelijk in gebruik, ondanks kleine ongemakjes die ik hieronder bespreek. Ik vond het aangenaam om geen vies touwtje te moeten aanraken, dat miste ik echt niet. Voor nog meer voordelen, zie helemaal onderaan de algemene pagina.

Slechte puntjes

Tijdens mijn menstruatie had ik te maken met de gewone probleempjes. Zo lukte het niet altijd even gemakkelijk om de cup te laten openklappen (mijn ergste frustratie) waardoor ook mijn handen er iets bloediger vanaf kwamen dan op andere, betere momenten (een beetje ongemakkelijk, meer niet). Ik vergat soms mijn cup te legen, vooral ’s avonds. Als ik dan een laatste keer naar toilet moest voor ik ging slapen, besefte ik dat ik dat ik een cup in had en het nog moest legen. Een grote boodschap doen ging wat moeizamer, een paar keer nam ik de cup er zelfs uit omdat ik echt geen tijd had om lang op toilet te zitten (lessen je weet wel). Op die momenten voelde ik ook vanuit mijn vagina de aankomende poep zitten in mijn endeldarm, dat was even wennen. Daarnaast had ik, zoals verwacht, lekken, maar ik had nog (wegwerp) maandverbanden voor back-up. Het enige dat mij opviel was dat, ondanks dat ik lekte, ik zag dat de cup nog niet eens tot 1/3 gevuld was. Dit verwonderde mij. Voor de rest leek het mij een prima spul, als deze cup uiteindelijk niet de juiste zou zijn, zou ik zeker overwegen om verder te zoeken.

En het gaat verder …

De tweede cyclus ging prima, even goed als de eerste cyclus. Maar bij mijn derde cyclus liep er iets grondig mis: ik trok mijn koperspiraal er bijna helemaal uit. Een onaangename ervaring, dat kan ik je wel zeggen! Ik wens het niemand toe. Hoe dat kon? De draadjes waren nogal lang en waren in de cup terecht gekomen, i.p.v. gekruld in de plooien en krochten van mijn vagina. Omdat ik bij het vacuüm verbreken vanonder mijn cup helemaal dichtknijp (anders ging het niet) nam ik de touwtjes mee in mijn greep. Zo trok ik samen met de cup ook mijn spiraal mee naar buiten. Ik voelde en immense pijn. Ik kon niet meer bewegen zonder dat ik het voelde steken. Ik belde onmiddellijk naar de dokter van wacht, het was al laat in de avond en weekend. Die raadde mij aan om naar de spoed te gaan. Dus ik heb mijn papa ingelicht en hij reed me naar het ziekenhuis. Daar trokken ze de spiraal er helemaal uit. Dat deed uiteraard pijn, maar het was erg kort gelukkig. Uit vrees dat dit me weer ging overkomen en nog andere zaken die ik nog zal bespreken in een aparte blogpost over de spiraal, heb ik besloten om er geen nieuwe te laten plaatsen.

6 maanden gingen voorbij …

Op openbare toiletten waar ik uit het kotje zou moeten om de cup te wassen, veegde ik het gewoon proper met wat wc-papier. het bloed dat op mijn handen was gekomen veegde ik zo goed mogelijk weg met wc-papier en gebruikte een beetje handalcohol. Zo kon ik, terwijl het nog nat was, het overblijvende bloed met een ander wc-papiertje zoveel mogelijk verwijderen. Op die manier moest ik niet bang zijn dat er wat op mijn onderbroek en/of mijn bovenkleding zou komen en dat de andere aanwezige vrouwen mij niet zouden aanstaren wanneer ik met bebloede handen uit het kotje zou komen om mijn handen te wassen.

De eerste drie maanden lekte ik, maar ook de maanden erop. Ik probeerde regelmatig andere vouwen, maar het baatte niet. De cup zat ook elke keer weer hoger dan zou mogen. Daarnaast was de cup nooit halfvol, dus van overlopen was zeker al geen sprake. Voor de rest had ik geen problemen met de cup.

Na 6 maanden was ik het toch wel echt beu. Ik lekte nog steeds veel te hard naar wat zou mogen en die nog niet eens halfvolle cup leek me niet logisch. Ik zocht naar de mogelijke oorzaken en kwam er achter dat ik een lage cervix heb tijdens mijn menstruatie. Doordat die zo laag was, hing die in de cup en nam op die manier veel volume in, waardoor er niet veel meer opvangcapaciteit overbleef, met lekken tot gevolg.

Mogelijks waren ook mijn bekkenbodemspieren te sterk voor deze te zachte cup. Dat kan sowieso al voor lekken zorgen: ze drukken de cup samen, waardoor het bloed er langs kan sijpelen. Dit zou het constante lekken verklaren, niet alleen tijdens de pieken in de cyclus, maar al vanaf het moment dat het erin zat.

Al een geluk was er een cup speciaal gemaakt voor lage cervixen: de FemmyCycle low cervix. Ik ben overgestapt en een half jaar later gebruik ik deze cup nog steeds met enthousiasme. Wil je weten waarom? Lees dan de volgende pagina die in het licht staat van de FemmyCycle low cervix.

Besluit

De Organicup was zeker geen slechte cup, alleen niet geschikt voor mij. De redenen waren dat het materiaal te zacht was voor mijn bekkenbodemspieren en dat ik een erg lage cervix heb. Als ik dit laatste eerder had ontdekt, had ik al veel minder keuze gehad van in het begin en al iets dichter in de buurt van een geschikte cup. Ondanks de negatieve kantjes en de tegenslag bleef ik geloven in het idee van de cup. Ik wou gewoon niet meer terug, de nadelen wogen voor mij niet op tegen de voordelen die ik heb ondervonden (zie helemaal onderaan de algemene pagina). Het was een goede beslissing om over te stappen, al zeg ik het zelf. Daarbij had ik het ook voor over dat ik wat zou moeten uittesten alvorens ik bij de juiste cup zou terecht komen. Deze misser was een goede leerschool voor me, eentje waarbij ik erna beter kon inschatten wat voor cup ik dan wel nodig had. Hierdoor bezie ik dit dus niet als een echte mislukking en geldverspilling. Toch wens ik anderen toe dat ze van de eerste keer de juiste cup vinden en zo nog meer geld en zichzelf van een lange zoektocht en uitprobeer-weg kunnen besparen.

Veel liefs,
JP